Ορυκτός πόρος: Περλίτης

Το περυλίτι είναι ένα ηφαιστειακό γυαλί ριολιτικής σύνθεσης που περιέχει μεταξύ 2 και 5% νερό.Συμπεριλαμβανομένης της οψιδιάνης (λιγότερο από 1 τοις εκατό) και της πετσέτας (μέχρι 10 τοις εκατό)Παρόλο που η ακριβής διαδικασία σχηματισμού του περλίτη συζητείται, θεωρείται ότι η λάβα που σχημάτισε τον περλίτη αποθηκεύτηκε και ψύχθηκε κοντά στην επιφάνεια και ενυδατώθηκε με την πάροδο του χρόνου.Η βουμίσια είναι στενά συγγενής με τον περυλίτη ως προς τη σύνθεση, αλλά, λόγω του εκρηκτικού τρόπου με τον οποίο σχηματίζεται η βυζαντινή πέτρα, η ραγδαία ψύξη της λάβας εισάγει αέρα και γίνεται πολύ λιγότερο πυκνή από τον περίλιτο.

Η περλίτη εξάγεται χρησιμοποιώντας βαριά μηχανήματα για να ξεριζώσει ή να κόψει το υλικό από τη γη, ή με ακριβή ανατίναξη.Μετά πηγαίνει σε άλλο εργοστάσιο όπου επεκτείνεται.Όταν θερμαίνεται, η υδατική περιεκτικότητα του περλίτη αντιδρά, και ο περλίτης εκρήγνυται σαν ποπκόρν.Η διάσπαση του περλίτη παράγει ένα ελαφρύ προϊόν που είναι έως και 40 φορές λιγότερο πυκνό από το αρχικό υλικό.

Στην πρωταρχική χρήση, ο περλίτης ανταγωνίζεται άλλα ελαφριά κατασκευαστικά υλικά, όπως η βενζίνη, ο απολεπτυσμένος βερμικουλίτης και ο επεκταμένος πηλός και το σχιστόλιθο.Κάθε ένα από αυτά τα ελαφριά υλικά έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα τουΤο περυλίτη είναι ιδιαίτερα ευνοημένο στα ελαφρά κατασκευαστικά προϊόντα, τα συμπληρώματα για τις μπογιές και τις ενώσεις,μείγματα κηπουρικών εδαφών και ορισμένες εφαρμογές διήθησηςΕκτός από αυτές τις πρωτογενείς αγορές, ο περυλίτης χρησιμοποιείται για το τσιμέντο, την μόνωση, το γύψο και το πλύσιμο των πετρών στα πλυντήρια.Στα περισσότερα γραφεία ή σε άλλες τοποθεσίες με “πεσμένη” οροφή, τα πλακάκια οροφής είναι πιθανότατα κατασκευασμένα κυρίως από περλίτη.